بيرون ميچرد و در سنجاب خلافست و اگر نماز گذارد با نجاست جامه يا بدن بعمد و اختيار باطل باشد و اگر جاهل بود به نجاست جامه نماز او درست باشد و بعضى گفته‌اند كه چون در وقت بداند باسر گيرد و اگر در ميانهء نماز بداند جامه را بيندازد و نماز را تمام كند مگر انكه محتاج باشد بفعلى بسيار كه نماز باطل شود و اگر غير جامهء نجس نداشته باشد و مضطر باشد بپوشيدن ان در انجا نماز بگذارد و اگر ضرورتى نباشد مخيّر است كه در انجا يا برهنه نماز بگذارد و اگر چند جامه داشته باشد بعضى نجس و نداند كه كدام پاك است و غير از انها نباشد در هر يك نماز بگذارد و اگر فراموش كند كه جامه نجس است و در انجا نماز گذارد باطل باشد و همچنين جائز نيست نماز در جامهء مغصوب و اگر نداند غصبيت جامه يا مكان يا نجاست انها و در انجا نماز گذارد درست باشد و اگر داند و نداند كه نماز درينها درست نيست صحيح نباشد و اگر فراموش كند كه جامه مغصوب است و در وقت با يادش ايد با سر باز گذارد و همين حكم دارد اگر چيزى مغصوب با خود دارد مثل انگشترى و زر و غير ان و واجب است خريدن جامه از براى ستر عورت و اگر چه زياده از بها باشد چون تواند و اگر هيچ پوشش نداشته باشد برهنه نماز گذارد ايستاده گاهى كه امن باشد از ديدن كسى و اگر امن نباشد نشسته نماز بگذارد و از براى ركوع و سجود اشاره كند و روا نيست نماز در چيزى كه روى قدم را بپوشاند همچو كفش مگر كه انرا ساقى همچو موزه باشد و كفش عربى و مكروه است نماز در جامهء سياه و سرخ و زرد مگر دستار سياه و در قباى تنگ بند بسته اصح كراهيّتست در غير جنگ و اهن ظاهر را با خود داشتن و در جامهء كه بر روى ان يا در شيب ان موى روباه يا خرگوش و مانند ان بوده باشد فصل هفتدهم در مكان واجبست كه نماز را در مساجد و مانند ان يا در مكان مباح گذارند همچو صحراى غير معمور يا در ملك خود يا مالك راضى باشد به نماز گذاردن او به شرط انكه موضع سجود پاكباشد و باقى خالى باشد از نجاستيكه بانجامه يا بدنرا الودگى حاصلشود و باطل است همچنين وضو و غسل در مكان مغصوب به اختيار و اگر نداند كه مغصوبست نماز صحيح باشد و مكروهست نماز چون در پيش يا در يك جانب او زنى باشد و نماز گذارد و اگر ميانهء ايشان حايل باشد يا ده گز دور باشد يا زن در پس مرد بود كراهتى نباشد و مكروه است نماز در حمام با طهارت زمين ان و در اتشكده و در شرابخانه گاهيكه از الودگى امن باشد و در خانهء كبرانه و اختخانه و شترخانه و ميان جوى اب و رودخانه و در خانهء كه سگ در انجا باشد و در مزبلها و بر سر راهها و در زمين شوره و ريگ و در نماز روى بادمى كردن كه روى به او دارد يا بدر گشوده يا مصحف گشاده يا باتش افروخته و اگر چه چراغى باشد و سنّت است كه در پيش او و راهگذار به قدر يك گز حائل باشد و اگر نباشد نيزه يا تيرى يا سنگى يا غير ان در پيش خود به نهد و اگر نباشد در پيشنماز پارهء خاك جمع نمايد و واجب است كه موضع سجده زمين باشد يا چيزى كه از زمين رسته باشد كه انرا نخورند و نپوشند و جائز